Video game maken met een muziek genre as thema.
Voor 1 van onze groepsopdrachten kregen we de kans om een klassieke game naar onze hand te zetten. Samen met een klasgenoot en twee Erasmusstudenten uit Duitsland kregen we de taak om een eigen versie van de iconische game Super Mario Bros te maken. Het doel? De gameplay behouden, maar het spel volledig visueel aanpassen — van de achtergrond tot de personages. Een kans om onze creativiteit los te laten én onze samenwerking over de grenzen heen te testen.
Het project begon met een brainstormsessie. Iedereen bracht ideeën op tafel over hoe we de look van de game konden veranderen. Uiteindelijk kwamen we op een origineel en grappig idee: in plaats van Mario kozen we ervoor om een Griekse artiest als hoofdpersonage te gebruiken. Waarom Grieks? Dat idee kwam van een van de Erasmusstudenten die een grote fan was van moderne Griekse muziek. Zo ontstond het concept om de klassieke Mario te vervangen door een Griekse zanger, compleet met microfoon, zonnebril en danspasjes.
We verdeelden het werk op basis van onze sterktes. Mijn klasgenoot en ik focusten ons vooral op het grafische aspect: het tekenen van nieuwe sprites, het maken van aangepaste achtergronden, en het bewerken van bestaande animaties. We gebruikten software zoals Photoshop en Aseprite om pixel art te maken die goed bij het retrogevoel van de originele game bleef passen. De Erasmusstudenten, die ervaring hadden met programmeren, zorgden voor het implementeren van de nieuwe beelden in de game engine. We gebruikten een aangepaste versie van een open-source Mario-kloon als basis.
Wat eerst een simpele spritewissel leek, groeide al snel uit tot een mini-reis door cultuur en samenwerking. We vervingen de klassieke paddenstoelen door souvlaki’s, de Goomba’s door paparazzi met camera’s, en zelfs de vlag aan het einde van elk level veranderden we in een Griekse vlag. Elk detail kreeg een twist. We wilden dat spelers meteen doorhadden dat dit niet zomaar Mario was — dit was Griekse Super Zanger Bros.
Het samenwerken met studenten uit Duitsland bracht ook een extra dimensie. We spraken allemaal Engels om elkaar te begrijpen, wat soms leidde tot grappige misverstanden, maar ook veel respect en waardering opleverde voor elkaars ideeën. Het was interessant om te zien hoe zij naar game design keken, en hoe hun aanpak verschilde van de onze. Ze waren heel gestructureerd en technisch, terwijl wij meer dachten in beelden en sfeer. Die mix werkte verrassend goed.
Na twee intensieve weken hadden we een afgewerkte game die we konden tonen aan de rest van de klas. De reacties waren heel positief – niet alleen omdat de game grappig en speels was, maar ook omdat het idee origineel was en de uitvoering tot in de puntjes verzorgd. Het voelde echt als een eerlijke samenwerking waarin iedereen zijn talenten kon inzetten. Voor mij persoonlijk was dit een van de leukste projecten tot nu toe.
Wat ik meeneem uit deze opdracht? Hoe krachtig samenwerking kan zijn, zelfs (of juist) als je met mensen van een andere taal en cultuur werkt. Ook heb ik opnieuw gemerkt hoe leuk het is om bestaande ideeën te herwerken tot iets creatiefs en eigens. Soms heb je geen revolutionair concept nodig – alleen een speelse twist en een goed team.
